( 1 ) مسألهء 22 - آب راكد نجس كه باران بر آن ببارد و با آن ممزوج شود پاك مىشود و همچنين اگر با آب معتصم مانند كر يا جارى متصل و ممزوج شود پاك مىگردد ، و در اتصال كيفيت خاصى معتبر نيست ، بلكه معيار صرف اتصال است اگر چه آبراهى كوچك و يا روزنه‌اى بين آنها باشد كما اينكه بالا بودن يا مساوى بودن سطح آب معتصم با آب نجس شرط نيست . البته اگر جريان آب نجس از بالا روى آب معتصم باشد ، ظاهر آن است كه ( چنين اتصالى ) در پاك شدن قسمت بالاى آب نجس - در حال ريزش بر روى آب معتصم - كفايت نمىكند . ( 2 ) مسألهء 23 - آبى كه در وضو به كار رفته بدون اشكال پاك و پاك‌كننده از حدث و خبث [ 7 ] است كما اينكه آبى كه در رفع حدث اكبر ( غسل جنابت و مانند آن ) به كار رفته پاك و پاك كنندهء خبث است ، و بلكه بنابر اقوا برطرف‌كننده حدث نيز مىباشد . ( 3 ) مسألهء 24 - آبى كه براى بر طرف كردن خبث استعمال شده ، كه به آن غساله گفته مىشود مطلقا نجس است . ( 4 ) مسألهء 25 - آب استنجاء خواه از بول يا غائط پاك است . در صورتى كه هيچ‌يك از اوصاف سه‌گانه آن تغيير نكرده باشد و در آن ذراتى از غائط كه قابل تشخيص است نباشد . و بول و يا غائط بيش از مقدار معمول اطراف مخرج را آلوده نكرده باشد ، بطورى كه به آن استنجاء نگويند و نجاستى از خارج به آن نرسيده باشد و از قبيل نجاست خارج است ، بيرون آمدن نجاست ديگرى مثل خون با بول يا غائط حتى بنابر احتياط واجب اگر آنچه بيرون آمده طورى باشد كه جزء بول يا غائط محسوب شود . ( 5 ) مسألهء 26 - در پاك بودن آب استنجاء ، رسيدن آب به مخرج قبل از رسيدن دست به مخرج شرط نيست گرچه احتياط مستحب رعايت آن است . ( 6 ) مسألهء 27 - اگر نجس بين چند چيز محدود مشتبه باشد ، مثل اينكه در ميان ده ظرف يكى از آنها نجس باشد ( و معلوم نباشد كه كداميك نجس است ) بايد از همه آنها اجتناب شود و هرگاه چيزى با يكى از آنها ملاقات كند كه حالت سابقه آن نجاست باشد بنابر احتياط واجب - اگر اقوا نباشد - آنچه ملاقات كرده است محكوم به نجاست است و اگر حالت سابقهء آن ، نجاست نباشد در آن تفصيل است . ( 7 ) مسألهء 28 - اگر يكى از دو ظرف مشتبه ( كه مسلما يكى از آن دو نجس است ) بريزد واجب است از ظرف ديگرى اجتناب شود .